عمومی · مسابقات · ۲۰۲۱

نگاهی دیگر

دهکده‌ای شناور در تالاب انزلی، جایی که بی‌خانمان‌ها و شهر دوباره به هم می‌رسند.

محل: تالاب انزلی، گیلان
معمار اصلی: محمد غلامی | زهرا غلامی | سینا کاسپور
تصویرسازی و ارائه: محمد غلامی | ساناز گودرزی

سال طراحی: ۲۰۲۱
وضعیت: شرکت در مسابقه

۰۱پرسش

پرسش اصلی طرح

نقش معماری در ایجاد همدلی میان دو گروه جامعه چیست؟

هدف مسابقه، دستیابی به همدلی از طریق اجزای معماری بود؛ این‌که با در نظر گرفتن وضعیت اجتماعی و تأثیر معماری بر انسان‌ها، چگونه می‌توان برای احیای فرودست‌ترین قشر جامعه، یعنی بی‌خانمان‌ها، تلاش کرد. برای آن‌که انسانی طردشده بتواند به جامعه بازگردد، چیزی بیش از مسکن و شغل لازم است: دیده‌شدن و مورد توجه قرار گرفتن، اعتمادبه‌نفس او را بازمی‌گرداند. برای افزایش عزت‌نفس این گروه، باید فرایندی از همدلی میان آن‌ها و مردم جامعه شکل بگیرد.

۰۱پرسش

پرسش اصلی طرح

یک سکونتگاه چگونه می‌تواند به دیده‌شدن دوباره‌ی آدم‌ها کمک کند؟

دو راهبرد، پروژه را شکل می‌دهد: ایجاد ارتباط و دیده‌شدن. فضاهای اشتراکی، امکان پیوند میان طبقات مختلف جامعه را فراهم می‌کنند و واحدهای تجاری در امتداد آب، فضایی برای بروز استعدادها و توانایی‌های ساکنان می‌سازند تا از سوی شاغلان شهر و گردشگران دیده شوند. نیازهای اولیه، یعنی خانه، کار و غذا، پیرامون همین فضاهای اشتراکی سازمان یافته‌اند.

۰۱پرسش

پرسش اصلی طرح

چگونه معماری بومی، این سکونتگاه را به بستر خود پیوند می‌دهد؟

چشم‌انداز پروژه، جامعه‌ای مستقل و خودبسنده در کنار ثبات اجتماعی است که از ظرفیت‌های بومی سایت بهره می‌گیرد. خانه‌ها از فرم «کومه»، کلبه‌ی سنتی تالاب انزلی، پیروی می‌کنند و خانه‌ی گیلانی و پله‌هایش را با بام‌های محلی و عنصر لوجان ترکیب می‌کنند. این الگوی رفتاری با ساخت چوبی و رویکرد بدون پسماند، قابل گسترش به حوزه‌های دیگر است و می‌تواند نگاه مردم جامعه را تغییر دهد.