مسکونی · ۲۰۱۹خانهٔ سعید
خانه‌ای مستقل که همچنان بخشی از شهر آپارتمانی پیرامونش می‌ماند.
- محل
- آمل، ایران
- معمار اصلی
- نوید امامی
- مدیر پروژه
- سعید سوری
- تیم طراحی
- محمد غلامی | نیلوفر نوشیروانی | روزبه کاکو | عاطفه نعمتی | ایمان قدرتی | مهرنسا خانی | مصطفی مختاری
- تصویرسازی و ارائه
- محمد غلامی
- سازه
- محمد پناهی
- اجرا و نظارت
- دفتر معماری رازان | میثم معنوی
- کارفرما
- خصوصی
- زیربنا
- ۸۷۰متر مربع
- سال طراحی
- ۲۰۱۹
- وضعیت
- ساخته‌شده
پرسش اصلی طرح
چگونه یک خانه می‌تواند حریم و غنای یک خانهٔ مستقل را حفظ کند و در عین حال به شهر آپارتمانی پیرامونش تعلق داشته باشد؟
فرمی ساده و هماهنگ با بافت و مصالحی در دسترس، از چیرگی بصری بر خیابان پرهیز می‌کنند. در درون، یک میان‌تهی چهارطبقه زیر سقفی شیشه‌ای رابطهٔ زندگی جمعی و خصوصی را سازمان می‌دهد.
دو جعبه،یک میان‌تهی.
حجم اصلی
حجم میان بلوک‌های آپارتمانی می‌نشیند و اندازه‌اش را از آن‌ها می‌گیرد.
دوشاخه شدن
حجم به دو بخش تقسیم می‌شود و میان‌تهی‌ای در میانه باز می‌کند.
کاهش
حجم برای هم‌قواره شدن با همسایه‌ها کاهش می‌یابد و ورودی و حیاطی در طبقهٔ بالا شکل می‌گیرد.
دو جعبهٔ فضایی
دو حجم، اتاق‌های خانه را در خود جای می‌دهند.
گسترش میان‌تهی
فاصله‌های میان اتاق‌ها به فضایی واحد گسترش می‌یابد که کل خانه را به هم پیوند می‌دهد.
بازشوهای عملکردی
بازشوها برای سازمان‌دهی منظر، حریم و نور در درون جعبه‌ها قرار می‌گیرند.
پل‌ها و پلکان‌ها
پل‌ها و پلکان‌های میانی اتاق‌ها را به هم وصل می‌کنند و ادراک هر فضا را متنوع می‌سازند.
بازشوها منظر، حریم و نور را تنظیم می‌کنند؛ پس خانه به درون نگاه می‌کند بی‌آنکه به خیابان پشت کند.
پلان‌ها وطبقات منفجرشده.
جوایزو فینال‌ها.
- ۲۰۲۴تقدیر، بخش مسکونی · جایزه معمار
پروژه بعدی
خانهٔ هانا
چگونه کیفیت نور بیرون می‌تواند به میانهٔ خانه برسد؟
