آپارتمان رویش
مرزی زنده میان خانه و محله.
- محل
- خیابان منظریه، رشت
- معمار اصلی
- محمد غلامی | ساناز گودرزی | زهرا غلامی
- تیم طراحی
- عاطفه نعمتی | محسن رفیعی | روژان مقیم
- کارفرما
- علی ارهچی
- اجرا و نظارت
- عرفان ارهچی | علی ارهچی
- سازه
- علیرضا ویسی
- تصویرسازی و ارائه
- محمد غلامی | ساناز گودرزی | زهرا غلامی | روژان مقیم

- زیربنا
- ۸۲۴متر مربع
- مساحت زمین
- ۱۹۳متر مربع
- سال طراحی
- ۲۰۲۲
- وضعیت
- ساختهشده
پرسش اصلی طرح
یک تکدانه ساختمانی چه چیزی میتواند به محلهای پرتراکم بازگرداند؟
در رشت، ساختمانهای پرتراکم و کمکیفیت بهسرعت جایگزین باغها و خانههای تکواحدی قدیمی میشوند؛ ساختمانهایی که صرفاً سرپناهی برای گذراناند و هیچ گفتوگویی با شهر، محله یا رهگذر ندارند. رویش از ایدهی برد-برد آغاز میشود: در کوچهای با عرض تنها شش متر، طرح ارتباط میان محله (بیرون) و خانه (درون) را در امتداد مرز نورگیر ساختمان گسترش میدهد.
پرسش اصلی طرح
چگونه میتوان مرز قطعی را به فضایی فعال و چندبعدی تبدیل کرد؟
نما به لایهای میانجی ضخیم میشود. حفرههای سبزی که در پوستهی سنگی بریده شدهاند، همراه با تراسها و جدارهها، خط میان درون و بیرون را به فضایی مستقل تبدیل میکنند. نور به عمق پلان میرسد و دید و محرمیت کنترل میشود. سازماندهی فضایی بر الگوی خانهی گیلانی، بیرون، تراس و درون را به هم پیوند میدهد تا فضای مسکونی تنها درونگرا نباشد و با زندگی کوچه تعامل کند.
پرسش اصلی طرح
دیواری بدون پنجره چگونه میتواند به شهر گشوده شود؟
در جبههی شرقی، ضوابط شهرداری بازشو به سمت همسایه را ممنوع میکند. لایهای از شیشههای لمینت با الگوی سنتی آجرچینی فخرومدین در پشت دیوار مجاور، نمای سومی میسازد که هم نور و دیدی پالایششده به شهر فراهم میکند و هم با ضوابط سازگار است.
جوایزو فینالها.
- —جایزه اول · دوسالانهٔ معماری گیلان
- —فینالیست، مسکونی · جشنوارهٔ جوایز معماری شیراز
پروژه بعدی
بیمارستان رویش
آیا میتوان معماری را بهعنوان ابزاری مسالمتآمیز برای تحول اجتماعی و شهری به کار گرفت؟













